Greveniti.blogspot.gr - Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙΟΥ

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Κοινωνικά (Γάμος Γιώργου και Αγγελικής)

Το Σάββατο 25-5-2013, παντρεύτηκαν ο Γιώργος Ράπτης και η Αγγελική Ζαρκάδα στο Λαμπίρι Αχαΐας.

Σύσσωμο το Γρεβενίτι, τίμησε το ευτυχές ζεύγος χορεύοντας μέχρι πρωίας στο όμορφο παραλιακό κέντρο που έγινε το γλέντι.

Ακόμα και η... τραυματισμένη μητέρα του Γιώργου, Πίτσα Ράπτη, χόρεψε με τη βοήθεια μαγκούρας και του αδερφού της Δημήτρη Φώτου!

Να μας ζήσουν!

Φωτογραφίες

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Το νόημα της ζωής



Σε μια συνέντευξη στο έντυπο "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" ρώτησα το Γιώργη τον Ανανία για το νόημα της ζωής.
Ο Γιώργης απάντησε, ως συνήθως, με ένα ποίημα "...που τα λέει όλα".

          ΤΟ  ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Όποιος δεν πίνει δεν γλεντάει,
κούκλες, ομορφούλες δεν αγαπάει, 
στραβός στον Άδη πάει.

Υ.Γ. Για να προλάβω τις γυναίκες που θα ρωτήσουν ότι αυτό το νόημα είναι για τους άντρες, θα πω ότι αν αλλάξεις κάποιες λέξεις, το ποίημα με ποιητική άδεια, γίνεται...
Όποια δεν πίνει  δεν γλεντάει,
κούκλους, όμορφους δεν αγαπάει,
 στραβή στον Άδη πάει. 

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Πωλείται  οικόπεδο με μικρή παλιά οικία κοντά στον Άγιο Δημήτριο.
Για πληροφορίες: 6955585770 ( Δημήτριος Νικολέτας)

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Λέξεις που χάνονται και από το ... Γρεβενίτι

                                                                                                                       



Μέρος δεύτερο
                                                                                            
ζάρκος 
Ζάρκος είναι ο γυμνός, είναι και ο φτωχός. Λέξη που ακούγεται στην Ήπειρο και στη Δυτική Θεσσαλία, ενώ στα Επτάνησα ακούγεται η παραλλαγή ζόρκος. Η ετυμολογία της είναι άγνωστη. Υπάρχει και τοπωνύμιο Ζάρκο, σε γυμνά από βλάστηση μέρη. Είναι και επώνυμο-ο Γιώργης ο Ζάρκος ήταν συγγραφέας.
Στο χωριό έχει χρησιμοποιηθεί ως παρατσούκλι για κάποιον που δεν είχε μαλλιά (καραφλό). Λέγανε ο Αργύρης ο Ζαρκοκέφαλος. Επρόκειτο για τον συγχωρεμένο Αργύρη Παπαχριστόδουλο, άντρα της συγχωρεμένης Καλλιρόης Παπαχριστοδούλου. Ο Αργύρης ήταν μια ευγενική κουλτουριάρικη φυσιογνωμία με στρογγυλά γυαλάκια. Έπλεκε καλάθια και κάπου έχω ένα φυλαγμένο. Τον θυμάμαι να λέει της νονάς μου Ελένης Τισσανάκη, που τάιζε ψάρια(!) τη γάτα της: “Α, ρε Νίτσα, ήθελα να ήμουν γάτα σου”.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

ΠΩΛΕΙΤΑΙ




Αν και δεν σας το συνιστούμε, θέλετε να πουλήσετε στο χωριό ένα σπίτι ή ένα χωράφι;
Πουλάτε γίγαντες, κρασί, αβγά, τσίπουρο,  πατάτες  ή άλλα προϊόντα από το Γρεβενίτι;
Θέλετε να το μάθουν οι χωριανοί και οι φίλοι του χωριού;
Στείλτε μας mail ή φαξ στο 2104918923 και θα δημοσιευτεί στο "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ".
Στο "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" έχει προστεθεί η ετικέτα "ΑΓΓΕΛΙΕΣ". Πού και πού ρίξτε και καμιά ματιά.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Κοινωνικά

           


DSC00472.jpg
΄Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών  ο  Δημήτριος Σαχίνης. Η κηδεία του έγινε στο Γρεβενίτι  τη Δευτέρα  13 Μαϊου 2013.
                                                                                                                                                                     
 Ο ΜΑΣ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" απευθύνουν στη σύζυγό του Φιλοθέα, στην κόρη του Χριστίνα, στο γαμπρό του  Κων/νο  Τζώρτζη (του Ιωάννη) και στις εγγονές του τα θερμά τους συλλυπητήρια.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Πάσχα στο Γρεβενίτι !! (Βίντεο)


Το Πάσχα στα Ζαγοροχώρια γιορτάζεται με λαμπρότητα, σύμφωνα με την παράδοση και τα έθιμα της περιοχής. 
Στο Γρεβενίτι η κατάνυξη και η απλότητα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των ημερών του Πάσχα. 
Την Μεγάλη Παρασκευή η περιφορά του επιταφίου, η λειτουργία της Ανάστασης το Μεγάλο Σάββατο, η περιφορά της Ανάστασης το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, η απλότητα μαζί με την ξεχωριστή ατμόσφαιρα προσφέρει μια μοναδική εμπειρία. 
Ο ήχος της καμπάνας που αντηχεί στους πρόποδες της Πίνδου, θα συμπληρώσει το υπέροχο σκηνικό.

Στο γραφικό Γρεβενίτι, η παράδοση συνδυάζεται άψογα με τις ομορφιές του τόπου, στον οποίο η άνοιξη προσδίδει ένα ιδιαίτερο χρώμα. Ανθισμένα λουλούδια, καταπράσινα τοπία, γάργαρα νερά και πετρόχτιστα σπίτια.
Χωριό με ηρεμία,όπου ο επισκέπτης ανακαλύπτει μια πληθώρα επιλογών για χαλάρωση και επαφή με την φύση.

Οι γραφικές γειτονιές του χωριού, μας προσκαλούν για περπάτημα και χαλαρή διάθεση.
Τα παραδοσιακά ηπειρώτικα φαγητά, το κόκκινο κρασί της περιοχής, το ντόπιο τσίπουρο, οι περίφημες πίτες και τα γλυκά του κουταλιού, συνθέτουν μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία.

Η περίφημη πασχαλινή εκδήλωση του Μ.Α.Σ. Γρεβενιτίου την Κυριακή του Πάσχα, ηταν μια μοναδική ηπειρώτικη εμπειρία !
Συγχαρητήρια στην κ. Νίκη Θεοδωρίκα (Πρόεδρο του Συλλόγου) !! 

Αυτές τις Άγιες μέρες μαζί με τους ντόπιους του Γρεβενιτίου, γιορτάσαμε και ζήσαμε την αναβίωση των εθίμων της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα.

Και του χρόνου !!


Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Μεγάλη εβδομάδα και Πάσχα στο χωριό μας !!


Χριστούγεννα στην πόλη και Πάσχα στο χωριό, λέει ο λαός. Τυχεροί, λοιπόν, όσοι βρέθηκαν στο Γρεβενίτι και γιόρτασαν το Πάσχα (pasah=πέρασμα) στο χωριό.
Τυχερός και ο Θανάσης Κάτσαρης, σύζυγος της Μαργαρίτας Σιούλα, που βρέθηκε στο Γρεβενίτι. Λίγο τυχεροί και όλοι  εμείς, που οι φωτογραφίες του Θανάση θα μας "ταξιδέψουν" στο ωραίο Γρεβενίτι μας. 
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα περάσουμε στην εποχή της σκέψης, στην εποχή του ορθού λόγου, σε πιο καλές μέρες. 


Μεγάλη Πέμπτη στο Γρεβενίτι


Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Συγκέντρωση υπογραφών για γερμανικές αποζημιώσεις


 

 
Στη συγκέντρωση υπογραφών προκειμένου να διεκδικηθούν οι γερμανικές αποζημιώσεις θα προχωρήσει ο Δήμος Ζαγορίου, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση που έλαβε το Δημοτικό Συμβούλιο.
Η απόφαση αυτή θα σταλεί σε όλους τους Δήμους της χώρας, ενώ θα υπάρξει και συνεργασία με πρόσωπα και φορείς που ασχολούνται ήδη με το θέμα, για την προώθησή του και για περαιτέρω ενέργειες.
Στην περιοχή του Ζαγορίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Δήμαρχος Γαβριήλ Παπαναστασίου, υπήρξαν 700 θύματα της ναζιστικής θηριωδίας και περισσότερα από δυόμισι χιλιάδες σπίτια κατεστραμμένα. «Είναι υποχρέωσή μας να το υπενθυμίζουμε και ένας επιπλέον λόγος είναι να καταγραφούν επιπλέον οι αριθμοί και να υπογράψουν το αίτημα διεκδίκησης των αποζημιώσεων και οι απόγονοι των θυμάτων. Να αντιληφθούν οι Γερμανοί, ότι δεν τους χρωστάμε, αλλά μας οφείλουν πολύ περισσότερα», σημειώνει ο κ. Παπαναστασίου.
                                                                                                                                     Από: Epirus  post

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Θυμάμαι... Πάσχα στο χωριό



    
                                                                               
Θυμάμαι...
Το Πάσχα στο χωριό άρχιζε από το Σάββατο του Λαζάρου. Τα παιδιά έπαιρναν τα κουδούνια κι έλεγαν τα κάλαντα.
“Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια
ήρθε κι ο Χριστός από τη Βηθανία
και φώναζε Μάρθα, Μαρία...”
Τις μεγαλύτερες κουδούνες τις είχαν αυτοί που είχαν γονείς ή συγγενείς κτηνοτρόφους, ενώ εμείς οι άλλοι βολευόμασταν με πιο μικρά κουδούνια.
Τα Βάγια πηγαίναμε στην εκκλησία και το μεσημέρι τρώγαμε μπακαλιάρο ξερό υγράλατο και μέχρι το βράδυ πίναμε νερό!
Τη Μεγάλη Εβδομάδα στην Εκκλησία γινόταν πανηγύρι. Ο παπα-Γεράσιμος, φυσιογνωμία βγαλμένη από τις Γραφές, δεν βιαζόταν ποτέ. Οι ψάλτες, αυτοδίδακτοι και με μεράκι. Θυμάμαι τον Παϊλα, τον Αλέξη, τον Γιαννέλα, αλλά πιο πολύ θαύμαζα τον Γεωργιάδη. Αυτός είχε βαριά φωνή και πριν αρχίσει να ψάλλει, άρχιζε να κρατά τον ρυθμό με το πόδι και σε όλη την εκκλησία ακουγότανε: νταπ, νταπ, νταπ ...”Ιδού ο Νυμφίος έρχεται...”. Ο συγχωρεμένος ο Γιαννέλας μια φορά που ήμουν κοντά στο ψαλτήρι με ρώτησε:”Τι σημαίνει ασκαρδαμυκτί;” Έμεινα να τον κοιτάζω ασκαρδαμυκτί!
Τα παιδιά στην εκκλησία έκαναν ό,τι τρέλα ήθελες! Έβαζαν το ξυπνητήρι που είχε ο παπα-Γεράσιμος και χτυπούσε την ώρα της ακολουθίας. Έπιναν τη μαυροδάφνη που προοριζόταν για μεταλαβιά κ.ά.
Ο Επιτάφιος του χωριού μας ήταν ο πιο όμορφος του κόσμου! Μαζεύαμε όλοι μπουκέτα από αγριολούλουδα, τα πηγαίναμε στην εκκλησία και οι γυναίκες στο γυναικωνίτη στόλιζαν τον Επιτάφιο. Τη Μεγάλη Παρασκευή εκτός από τους ψάλτες τα Εγκώμια έψαλαν και “παρέες”από το εκκλησίασμα. Η περιφορά του Επιταφίου ήταν μαγεία! Στο σκοτάδι του χωριού έβλεπες ένα φωτεινό ρυάκι να ταξιδεύει στους δρόμους.
           Ο Επιτάφιος του χωριού (Μεγάλη Παρασκευή 3 Μαϊου 2013)

Το βράδυ της Ανάστασης όλοι περίμεναν να δουν ποιος θα πλειοψηφήσει, δηλ. ποιος θα δώσει στην εκκλησία το μεγαλύτερο ποσό, στην προφορική δημοπρασία που θα γίνει και θα κρατεί τη στολισμένη εικόνα της Ανάστασης κατά την τελετή έξω στο Μεσοχώρι. Βέβαια, ήταν κάτι που ισορροπούσε ανάμεσα στη σοβαρότητα και το αστείο. Θυμάμαι μια φορά μόλις έσβησαν τα φώτα και ακούστηκε από τον επίτροπο:”Το δώρον της Αναστάσεως είναι...”
-Πενήντα δρχ. φωνάζει κάποιος.
-Εκατό δρχ. κάποιος άλλος...
Πετάγεται τότε κάποιος μέσα στο σκοτάδι, νομίζω ήταν ο Τάκης ο Βουγάνης, και λέει 101 δρχ και το εκκλησίασμα άρχισε να γελά.
Σαν να μην έφτανε αυτό, όταν η δημοπρασία είχε φτάσει στις 400 δρχ, ξυπνά ξαφνικά μια γιαγιά και φωνάζει: "300 δρχ" και το εκκλησίασμα άρχισε πάλι  το γέλιο.
Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στην πλατεία μοίραζαν κόκκινα αβγά. Καθένας έδινε στους συγγενείς του και αυτό ήταν λίγο άχαρο, γιατί σε μια παρέα από πέντε έξι έδιναν στους δύο τρεις, ενώ οι άλλοι ένιωθαν άβολα. Έθιμο που σωστά ατόνησε. Στη συνέχεια όμως άρχιζε ένα παιχνίδι-τζόγος με τα αβγά, το "πάρεις-πάρω".Όποιου το αβγό έσπαζε, του το έπαιρνε ο άλλος. Τα αβγά γινόταν μια νόστιμη σαλάτα με χλωρό κρεμμύδι, λάδι, αλάτι και μαυροπίπερο.
                                                                                                                      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
                                                                                                                                Σιούλας   Γιάννης