Παρασκευή 28 Ιουλίου 2017
Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017
Στην Αγία Παρασκευή Γρεβενιτίου (Μπότσια)*, όπως παλιά!
![]() |
Πολύς κόσμος στην Αγία Παρασκευή Γρεβενιτίου στη θεία Λειτουργία... |
![]() |
στην περιφορά και στο προσκύνημα των εικόνων! |
![]() |
Και χορός στο (ι)σιάδι, όπως παλιά! ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ! Ευχαριστούμε τον καλό συγχωριανό Χρήστο Τσαλίκη για τις φωτογραφίες! *Πότσια ή Μπότσια; |
Συνεχίζοντας τη συνεργασία µας και παίρνοντας αφορµή από την πρόσφατη αναφορά της ηλεκτρονικής εφηµερίδας σου στη γιορτή της Αγίας Παρασκευής, θα σταθώ στο τοπωνύµιο Πότσια ή Μπότσια, όπου βρίσκεται το οµώνυµο εξωκκλήσι.
Τόσο ο Β. Σαχίνης όσο και ο Ι. Παπαβρανούσης το καταγράφουν ως Πότσια, ωστόσο συχνά το ακούµε ως Μπότσια. Ο τελευταίος τύπος θα µπορούσε να προέρχεται είτε από µια ονοµαστική Μπότσια είτε από συµπροφορά της αιτιατικής του ονόµατος Πότσια µε τη βλάχ. πρόθεση n “εις, σε” (n Pόtsia > m Pόtsia > Mpόtsia > Bόtsia) ή το ελληνικό εµπρόθετο άρθρο στην Πότσα > στηµ Πότσα > στην Μπότσα. Γλωσσολογικά και οι δύο υποθέσεις είναι εξίσου πιθανές. Εποµένως για την ορθή και ακριβή καταγραφή του τοπωνυµίου – που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αναζήτηση της ετυµολογίας, της ερµηνείας και της σχέσης του µε την τοποθεσία στην οποία αναφέρεται – πρέπει να αναζητηθούν άλλα στοιχεία, όπως είναι λ. χ. η παλαιότερη µνεία του τοπωνυµίου σε γραπτές πηγές, η σύνδεσή του µε την περιοχή κ. ά. Ο Β. Σαχίνης σηµειώνει ότι το τοπωνύµιο Πότσια προέρχεται “ίσως εκ του ρουµανικού ρήµατος pocire = παραµορφώνω, <και> δηλοί τον παραµορφωµένον, παράλυτον, µατιασµένον, κατηραµένον· πιθανόν ο πρώτος οικιστής να ήτο τοιούτος· µε την τοπωνυµίαν ταύτην συγγενεύει και η ονοµασία Βοτσά του γνωστού µοναστηρίου”. Αντίθετα ο Ι. Παπαβρανούσης δεν προτείνει καµία ετυµολογία ή ερµηνεία του ίδιου τοπωνυµίου. Η άποψη του Β. Σαχίνη φαίνεται απίθανη, αφού δεν στηρίζεται σε κανένα γλωσσικό ή ιστορικό στοιχείο. Πρώτα πρώτα το ρουµανικό επίθετο pocit, -ă που παράγεται από το παραπάνω ρήµα, είναι άγνωστο στο χωριό και απέχει πολύ από το τοπωνύµιο Πότσια· ἐπειτα καµιά τοπική παράδοση δεν στηρίζει την απόδοσή του σε κάποιον παραµορφωµένον, παράλυτον, µατιασµένον ή κατηραµένον οικιστή! Και τέλος η σηµείωση ότι το όνοµα συγγενεύει µε την ονοµασία της Βοτσάς αποκλείει τη µορφή Πότσια, αφού µε βήτα (β) αποδίδονται στα ελληνικά οι ξένες λέξεις που έχουν στη θέση του τον φθόγγο b (µπ). Κατά τα άλλα ο Β. Σαχίνης στηρίχτηκε, όπως φαίνεται, στη σηµείωση του Ι. Λαµπρίδη (Ηπειρωτικά αγαθοεργήµατα, Ζαγοριακά, 1870, σελ. 76) ότι Ωνοµάσθη δ᾽ούτω (η Μονή Βοτσάς) εκ του µεγάλου και σηµαντικού χωρίου Βοτσάς Β. της Μονής κειµένου και εξ 800 οικιών συνισταµένου. Και λίγο πιο κάτω προσθέτει ότι η Μπότσια ήταν συνοικία της Βοτσάς. Αυτό σηµαίνει ότι τα ονόµατα Μπότσα (Μπότσια) και Βοτσά όχι µόνον συγγενεύουν, αλλά πρέπει να ταυτίζονται και ότι η Βοτσά αποτελεί εξελληνισµό της Μπότσας. Η ασυµφωνία του τονισµού των δύο λέξεων εξηγείται από το διαφορετικό τονικό σύστηµα ελληνικών και βλάχικων. Συνεπώς η ορθή µορφή του τοπωνυµίου πρέπει είναι Μπότσα (Μπότσια όπως την καταγράφει το 1870 ο Λαµπρίδης και απ᾽ όπου προήλθε το εξελληνισµένο όνοµα της Βοτσάς), και όχι Πότσια. Αυτό εξηγεί και το θηλυκό γένος της Βοτσάς που προβληµάτισε ορισµένους γλωσσολόγους. Πράγµατι στα βλάχικα η λέξη bόța (προφ. bόtsa ή bόtsia), “µπουκάλι, σφαιρικό δοχείο”, ελλην. µπότσα “µονάδα µέτρησης υγρών πριν από την εισαγωγή της οθωµανικής οκάς, ίση µε δύο οκάδες” < ιταλ. bozzia, boccia) είναι θηλυκού γένους, γεγονός που αποκλείει την καταγωγή του ονόµατος της Βο(υ)τσάς από το επώνυµο Βο(υ)τσάς < επαγγελµατ. όνοµ. βουτσάς “βαρελάς” < βουτσίον ή βουτζίον “βαρέλι” < βουτίον < βυτίον. Όπως και να έχουν τα πράγµατα, όλες οι παραπάνω συγγενικές βυζαντινές και µεταβυζαντινές λέξεις αναφέρονται σε δοχεία χωρητικότητας για υγρά και κυρίως για κρασί. Το γεγονός τέλος ότι η ευρύτερη περιοχή του Γρεβενιτίου και της Βοτσάς παρήγε (ιδιαίτερα παλιά) σηµαντικές ποσότητες κρασιού εξηγεί εύκολα την παρουσία του τοπωνυµίου Μπότσα (Μπότσια). Ο Κ. Κρυστάλλης σηµειώνει χαρακτηριστικά (Άπαντα, “Οι Βλάχοι της Πίνδου”, σελ. 511) ότι στα τέλη του ΙΘ΄ αιώνα οι αµπελώνες του Γρεβενιτίου απέδιδαν 500 000 οκάδες σταφυλιών, όσας ουδεµία άλλη κώµη όλου του Ζαγορίου παράγει! Όσο για τη θέση του βυζαντινού, κατά τον Λαµπρίδη, οικισµού της Βοτσάς (Μπότσιας) αυτή πρέπει να συµπίπτει (κατά ένα µέρος τουλάχιστον) µε το σηµερινό Παλιοχώρι, στα ΒΔ του χωριού µας.
Δημήτρης Ράιος
«ΤΟ ΖΑΓΟΡΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ» κάνει τα πρώτα του βήματα ή να παίρνουμε ιδέες...
Στο καφενείο «Ορειβάτης» στο Μονοδένδρι, ο Σταύρος, ο σερβιτόρος, δεν είναι μόνος του. Ξέρει ότι, ακόμα κι όταν γεμίσει το μαγαζί, δεν θα χρειαστεί να γίνει χίλια κομμάτια για να εξυπηρετήσει τον κόσμο. Όποτε χρειαστεί βοήθεια, αυτή έρχεται άμεσα. Το καφενείο αυτό είναι ένα συνεταιριστικό καφενείο, ένα καφενείο που προέκυψε μέσα από την κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση με την επωνυμία «Το Ζαγόρι της Αλληλεγγύης»
Σχεδόν 30 άνθρωποι ένωσαν τις δυνάμεις του με σκοπό να κάνουν κάτι διαφορετικό για τον τόπο τους. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν δουλειά. Αυτό που θέλουν, είναι να δώσουν ζωή στον πρωτογενή τομέα και τον αγροτουρισμό αλλά και θέσεις εργασίας σε νέους ανθρώπους, όπως είναι ο Σταύρος. «Το Ζαγόρι της Αλληλεγγύης» είναι μια οργάνωση, ένας συνεταιρισμός, μια ομάδα με κοινούς στόχους που εντάσσεται στο πεδίο της κοινωνικής οικονομίας. Η κοινωνική οικονομία μπορεί να ανθίζει στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπως στην Ολλανδία ή στη Γαλλία, στην Ελλάδα όμως μόλις τα τελευταία χρόνια αρχίζει να κάνει τα πρώτα της βήματα. Κι αυτά όχι μέσα στο καλύτερο δυνατό νομοθετικό πλαίσιο.
Η πρώτη δράση της κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης ήταν η λειτουργία αυτού του καφενείου. «Θέλαμε έναν χώρο στον οποίο να μαζευόμαστε και να μιλάμε αλλά και να εκθέτουμε παράλληλα τα τοπικά μας προϊόντα. Επιλέξαμε το Μονοδένδρι γιατί δέχεται το μεγαλύτερο τουριστικό κύμα» τονίζει ο Κώστας Κοντοδήμος, ο οποίος εργάζεται στη Ριζάρειο Σχολή. Η μεγάλη αγάπη του κ. Κοντοδήμου είναι η γη. Τα τελευταία χρόνια, ασχολείται ασταμάτητα με ένα μποστάνι. «Υπάρχει ένας λόφος όπου ήταν τα κηπευτικά του Μονοδενδρίου. Χάρη σε αυτά δεν πείνασαν οι κάτοικοι στην Κατοχή. Αυτόν τον λόφο μπορούμε να τον καλλιεργήσουμε ξανά όλοι μαζί» αναφέρει.
Στην κουβέντα μας μπαίνει και ο επίκουρος καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Βασίλης Δαλκαβούκης, που κατάγεται από το Μονοδένδρι. «Είμαι και παραγωγός φακής εδώ στην περιοχή» μας λέει και μας ενημερώνει ότι κάποτε, τη δεκαετία του ’30, οι φακές του Ζαγορίου είχαν βραβευτεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η συζήτηση διακόπτεται. Το καθήκον καλεί τον κ. Δαλκαβούκη. Σπεύδει να βοηθήσει τον Σταύρο και να καθαρίσει ένα τραπέζι στον εξωτερικό χώρο. Τα μέλη μιας κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης, μπορούν να προσφέρουν εθελοντικά υπηρεσίες –σημειωτέον ότι μια επιχείρηση τέτοιου είδους τα κέρδη δεν τα βάζει στην τσέπη της αλλά πρέπει να τα επενδύσει σε θέσεις εργασίας. Όση ώρα λείπει, ο κ. Κοντοδήμος μάς μιλάει και για άλλα τοπικά προϊόντα που πρέπει να στηριχθούν, όπως το μέλι και οι γίγαντες, και τα οποία βρίσκονται στα ράφια του καφενείου-παντοπωλείου.
Σε αυτό το σημείο, τον λόγο παίρνει ο πρόεδρος της κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης Άγις Καραβασίλης, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, καλλιεργεί γίγαντες στο Καβαλλάρι Ζαγορίου. «Οι παραγωγές μας είναι μικρές. Ξεκινάμε σιγά σιγά και θα δούμε. Το πλάνο μας είναι να κάνουμε μια μικρή μονάδα καθαρισμού και τυποποίησης των οσπρίων, τα οποία τώρα τα πηγαίνουμε αλλού. Σκεφτόμαστε και για τυροκομεία, αλλά είναι μακριά ακόμα. Αν θέλεις πραγματικά να κάνεις επαναστατικά πράγματα, πρέπει να κάνεις παραγωγή» τονίζει.
Με την επιστροφή του, ο κ. Δαλκαβούκης μάς μιλάει για ένα ακόμη πρότζεκτ της ομάδας: τη δημιουργία προγραμμάτων για την προσέλκυση στο Ζαγόρι εκπαιδευτικών σχολικών εκδρομών, θυμίζοντας ότι η δράση αυτή αποτελεί και μέρος του προεκλογικού προγράμματος της δημοτικής παράταξης «Το Κοινόν των Ζαγορισίων» στην οποία συμμετέχει και ο ίδιος . «Σχεδιάζουμε εκπαιδευτικά θεματικά προγράμματα τα οποία θα καταθέσουμε στο υπουργείο Παιδείας» υπογραμμίζει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υλοποίηση τέτοιων προγραμμάτων θα οδηγήσει και στην αύξηση της απασχόλησης
Μικρά μικρά βήματα λοιπόν για ένα όραμα που το πιστεύουν πολλοί. Στη διαδρομή αυτή, που κάθε άλλο παρά μοναχική είναι, το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν έχει να χάσει τίποτα, αλλά μόνο να κερδίσει.
Κυριακή 23 Ιουλίου 2017
H εκδρομή του ΜΑΣ σε Ηγουμενίτσα-Δρέπανο-Πάργα!
Παρασκευή 21 Ιουλίου 2017
Πέμπτη 20 Ιουλίου 2017
Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017
Μαμά για μένα θα πει Χέρια
Από την εκ Γρεβενιτίου Γωγώ Φώτου
Τα χέρια που με πρωτοκράτησαν
Τα χέρια που μου χτένισαν τα μαλλιά
Τα χέρια που μου σκούπισαν τα δάκρυα
Τα χέρια που μου κούμπωσαν τα μπουφάν ψηλά ψηλά
Τα χέρια που πήραν τους πυρετούς μου
Τα χέρια που χόρτασαν την πείνα μου
Τα χέρια που ίσιωσαν το νυφικό μου
Τα χέρια που κόντυναν τη φούστα μου
Τα χέρια που ύψωσαν το θάρρος μου
Τα χέρια που με έπλυναν, με παρηγόρησαν, με αγκάλιασαν
παρ΄ ότι κανείς δεν τα φίλησε αυτά.
Xέρια που έδωσαν και μόνον δίνουν
Χέρια που κέντησαν και ομόρφυναν τον κόσμο
Χέρια σκληρά χωρίς κόκκινα νύχια
που το χάδι τους δεν χρειάστηκε φτιασίδωμα
γιατί η αγάπη περνά αφτιασίδωτη
ακόμα και μέσα από αγκαθωτά χέρια.
Τα χέρια σου φιλώ μαμά
κι ευγνωμονώ που έχω
Στα χέρια σου κρατάς για πάντα την καρδιά μου
και μες τα χέρια σου βλέπω τα δικά μου.
Είναι κομμάτι μου τα χέρια σου
Είναι κομμάτι σου η καρδιά μου
Μακάρι τα χέρια μου να έφταναν
να χαϊδέψουν την καρδιά σου.
Χέρι-καρδιά-καρδιά-χέρι-έτσι περνάει η αγάπη
και πάντα θα ψηλαφίζω την αγάπη σου
γιατί θα πηγαίνει χέρι-χέρι με τη δική μου αγάπη.
Τα χέρια που με πρωτοκράτησαν
Τα χέρια που μου χτένισαν τα μαλλιά
Τα χέρια που μου σκούπισαν τα δάκρυα
Τα χέρια που μου κούμπωσαν τα μπουφάν ψηλά ψηλά
Τα χέρια που πήραν τους πυρετούς μου
Τα χέρια που χόρτασαν την πείνα μου
Τα χέρια που ίσιωσαν το νυφικό μου
Τα χέρια που κόντυναν τη φούστα μου
Τα χέρια που ύψωσαν το θάρρος μου
Τα χέρια που με έπλυναν, με παρηγόρησαν, με αγκάλιασαν
παρ΄ ότι κανείς δεν τα φίλησε αυτά.
Xέρια που έδωσαν και μόνον δίνουν
Χέρια που κέντησαν και ομόρφυναν τον κόσμο
Χέρια σκληρά χωρίς κόκκινα νύχια
που το χάδι τους δεν χρειάστηκε φτιασίδωμα
γιατί η αγάπη περνά αφτιασίδωτη
ακόμα και μέσα από αγκαθωτά χέρια.
Τα χέρια σου φιλώ μαμά
κι ευγνωμονώ που έχω
Στα χέρια σου κρατάς για πάντα την καρδιά μου
και μες τα χέρια σου βλέπω τα δικά μου.
Είναι κομμάτι μου τα χέρια σου
Είναι κομμάτι σου η καρδιά μου
Μακάρι τα χέρια μου να έφταναν
να χαϊδέψουν την καρδιά σου.
Χέρι-καρδιά-καρδιά-χέρι-έτσι περνάει η αγάπη
και πάντα θα ψηλαφίζω την αγάπη σου
γιατί θα πηγαίνει χέρι-χέρι με τη δική μου αγάπη.
Τρίτη 18 Ιουλίου 2017
Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017
Ο Παλμός των Μηλιωτάδων
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΗΛΙΩΤΑΔΩΝ
ΕΤΟΣ 34ο, ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 399, ΜΑΪΟΣ 2017
με πλούσια ύλη:
- Γραφείο στους Μηλιωτάδες για Τοπικό Αστυνόμο παραχωρεί ο Δήμος Ζαγορίου
- Οριοθετήσεις οικισμών
- Στεγαστική συνδρομή για ζημιές από το σεισμό
- Σύνδεση με Εγνατία
- Αίθουσα για τον Τοπικό Αστυνόμο
- Παράταση μίσθωσης κτιρίου για το Πυροσβεστικό κλιμάκιο
- ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
- ΑΓΓΕΛΙΕΣ
- Ο Μετσοβίτης Νεομάρτυς Νικόλαος (Του Μιχάλη Τρίτου Καθηγητή Θεολ. Σχολής ΑΠΘ)
- Πλήρη ψηφιακή τηλεοπτική κάλυψη από τη Digea ζητά ο Δήμος Ζαγορίου
- Ερώτηση στη Βουλή από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ
- ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΡΓΩΝ
- ΕΤΣΙ ΕΜΑΘΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (Από το βιβλίο του Χρ. Παπαναστασίου "Έτσι έμαθα γράμματα", Πέτρα Ζαγορίου 2015)
- Συνεργασία Δήμου-Συλλόγων για τον πολιτισμό του Ζαγορίου
- Με δέκα ομάδες η 19η Ποδοσφαιρική συνάντηση Ζαγορίου
- Αυτοί που έφυγαν: ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΑΓΓΕΛΗΣ
Σάββατο 15 Ιουλίου 2017
Το δεύτερο δάνειο. Υπογράφηκε το Φεβρουάριο του 1825 (Β΄ ΜΕΡΟΣ)
Γράφει ο εκ Γρεβενιτίου Γιώργος Δερμάνης
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Το
δεύτερο δάνειο. Υπογράφηκε το Φεβρουάριο του 1825
Το
διαπραγματεύτηκε ο οίκος Ρικάρντο και Ράλλης. Πληρεξούσιοι οι ίδιοι οι και του
πρώτου δανείου, ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης. Ο τόκος καθορίστηκε
στο 5%. Ήταν ονομαστικής αξίας 2.000.000 λιρών, Όποιος όμως πλήρωνε 55 1/2
λίρες, έπαιρνε μετοχές για 100˙ δόθηκε στο 55 1/2 %
ουσιαστικά. Στο πρώτο πλήρωνε 59. Άρα ξεκαθάρισε στις 1.110.000 λίρες. Στην
πατρίδα μας σε μετρητά κατέληξαν 33.713 λίρες, λογιστικά γιατί δεν φθάσανε στην
πατρίδα μας ποτέ! Εδώ έχουμε τη ρεμούλα του αιώνα!
Φαγώθηκαν – Πληρώθηκαν
ΕΣΟΔΑ 2.000.000 Χ 55 1/2 % = 1.110.000 λίρες
ΕΞΟΔΑ
|
1. Διαπραγ. Ρικάρντο – Ράλλης
|
64.000
|
λίρες
|
2. Αγορά μετοχών Α΄δαν. Ορλ.-Λουρ.
|
113.000
|
>>
|
|
3. Ατομικά έξοδα των Ορλ.-Λουρ.
|
6.716
|
>>
|
|
4. Προκαταβ. τόκων 2 ετών
|
200.000
|
>>
|
|
5. Έμπορος Λονδίνο Ιω. Μαυρ/τος
|
2.695
|
>>
|
|
6. Γκόρντον για διαχειρίσεις
|
15.108
|
>>
|
|
7. Κόχραν και Άγγλοι ναυπηγοί
|
160.000
|
>>
|
|
8. Ναυπήγηση 2 φρεγατών Αμερική
|
156.990*
|
>>
|
|
9. Εφόδια – υλικά
|
65.986
|
>>
|
|
10. Μετρητά Ελλάδα
|
33.713
|
>>
|
|
11. ΥΠΑΡΧΟΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑ
|
291.792
|
>>
|
|
Σύνολο
|
1.110.000
|
>>
|
* Ο αμερικανός Howe σε βιβλίο του το 1828 στη Νέα Υόρκη
κάνοντας αναγωγή λιρών σε δολάρια γράφει: «750.000 δολάρια στάλθηκαν στις
Η.Π.Α. για να αγοραστούν 2 φρεγάδες. Μα μια μονάχα πήγε στην Ελλάδα αξίας
300.000 δολαρίων. Τα υπόλοιπα 450.000 καταβροχθίστηκαν από αμερικανούς πολίτες».
Οι
λωποδύτες
Ο
Ιωάννης Ορλάνδος με τον αέρα του προέδρου του βουλευτικού της νόθας εκλογής του
στην συνέλευση του Άστρους το Μάρτιο του 1823 είχε «ζυμωθεί» και γνωριστεί με
το γραμματέα του Εκτελεστικού και υπουργό των Εξωτερικών Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.
Αυτό δεν ήταν αρκετό˙
κολλάει δίπλα στον Ορλάνδο ένα δικό του τσιράκι τον Λουριώτη (στο γαμπρό των
Κουντουριωταίων) για να ενημερώνεται για τις κινήσεις του πρώτου.
Το
θράσος
Γράμμα
Ορλάνδου προς την Κυβέρνηση: «Αν η διοίκησιςενίκησε τους σπαθάτους αυτούς, ως
ακούομεν και δεν τους έκρινε να τους θανατώσει, δια να παστρεύσει την Ελλάδα
από τέτοιες βρώμες, αλλά τους εσυγχώρεσε ως άλλοτε, τότε όλη η Ευρώπη θέλει
στοχασθεί, ότι η Ελληνική Διοίκησις δεν είναι διοίκησις, αλλά σκιά και ούτε
δύναται να στερεωθεί ποτέ».
Αυτός
ο «καλός πατριώτης» που ενθυλάκωνε μίζες απ’ τα δάνεια, με περίσσια θρασύτητα
ενδιαφερόταν για την Ευρώπη μήπως και χολωθεί γιατί η Ελλάδα δε σκότωσε.… τον
Κολοκοτρώνη γιατί αυτή είναι η «βρώμα». Το αίμα, η πείνα του Μεσολογγίου γι’
αυτόν περνούσαν απαρατήρητα. Έφτασε στο σημείο ακόμη στις 24 Μαΐου 1824 να
στείλει γράμμα απ’ το Λονδίνο στην Κυβέρνηση «να αντικαταστήσει όλους τους
πολεμικούς αρχηγούς … με Ιταλούς αξιωματικούς».
Στην
Αμερική παρήγγειλε 4 φρεγάτες, ναυπηγήθηκαν 2. Στην Ελλάδα έφθασε μονάχα μία το
Δεκέμβριο του 1826! Η μία λέει «χάθηκε» στον Ειρηνικό Ωκεανό!
Τα
ψίχουλα που φτάσανε στην Κυβέρνηση σπαταλήθηκαν για να τη στεριώσουν στους δύο
εμφύλιους πολέμους. Με το δεύτερο δάνειο, κυρίως, πλουτίσανε εκτός από Έλληνες
και ξένοι.
Για
να ’ρθουμε και στα πιο πρόσφατα δικά μας οικονομικά στοιχεία που συνέβαλλαν στη
σημερινή οικονομική κρίση στη χώρα μας. Η Εφημερίδα «Τα Νέα» 11 Μαΐου 2009,
αφού έλαβε υπ’ όψιν της το Παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, αλλά και
τις εκτιμήσεις των Επιτελών του τμήματος Οικονομικών Ερευνών του ΣΔΟΕ, οι
ελληνικών συμφερόντων «οφσορ» εταιρίες υπερβαίνουν τις 10.000 (!) και διακινούν
ετησίως περί τα 500 δις €.
Το
2010 ένας παγκόσμιος και πιστοποιημένος οργανισμός, η Διεθνής Διαφάνεια μας
λέει: «η διαφθορά (ο τζίρος της) σε παγκόσμιο επίπεδο αγγίζει το 1 τρις $.
Δηλαδή στα 200 τρις $ ετήσιου παραγόμενου παγκόσμιου πλούτου είναι το 0,50%. Να
βάλουμε εμείς έτσι απλόχερα ότι το 10% πήγε στη διαφθορά (κλεψιές-μίζες κ.λπ.)
άρα 340 δις € - 34 δις € = 306 € το έλλειμμα. Όμως ένα ολόκληρο σύστημα
συνεπικουρούμενο από κάθε λογής αποκαΐδια οικονομολόγων, τη λαϊκή δυσαρέσκεια
τη διοχετεύουν στο ότι πτωχεύσαμε επειδή έγιναν κλεψιές και λοβιτούρες.
Δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία αυτό το ασπάζεται και οι «νόμιμοι» και
ευλογημένοι απ’ το κράτος ΔΥΝΑΣΤΕΣ να συνεχίζουν χωρίς
ιδιαίτερα προβλήματα, γιατί για μας φταίνε περισσότερο όλοι οι άλλοι.
Και
ένα άλλο ακόμη γιατί τόση αγωνία, του ότι δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα, ενώ απ’
την άλλη μεριά αφού δεν παράγεται τίποτα πως γίνεται να υπάρχει τέτοιος και
τόσος πλούτος; Πέφτει απ’ τον ουρανό;
Ευχαριστώ
για την φιλοξενία
Γιώργος
Δερμάνης
Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017
Πέμπτη 13 Ιουλίου 2017
Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017
Ομιλία του Βασίλη Δαλκαβούκη την Ημέρα Μνήμης στο Γρεβενίτι Ζαγορίου
Ο Βασίλης Δαλκαβούκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας και Εθνολογίας στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ
Είναι μεγάλη η αμηχανία που αισθάνεται κανείς, όταν ανεβαίνει στο βήμα του ομιλητή σε μια εκδήλωση όπως η σημερινή, δηλαδή μια εκδήλωση μνήμης. Κι αυτό γιατί η μνήμη είναι μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία που μπορεί να ενώσει ή να διχάσει, που αναφέρεται στο παρελθόν αλλά εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το εκάστοτε παρόν και που φέρνει στο προσκήνιο όλους τους πρωταγωνιστές της Ιστορίας, αφού ο καθένας μπορεί να εκφράσει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που έζησε. Κι αυτές είναι μερικές μόνο πτυχές αυτού του φαινομένου, που απασχολούν τόσο την κοινωνία όσο και την επιστημονική κοινότητα τουλάχιστον από την εποχή που η Ιστορία συγκροτήθηκε σε επιστήμη. Πώς, λοιπόν, ένας ομιλητής να καταφέρει να είναι αποτελεσματικός μιλώντας για πράγματα που ο ίδιος δεν γνώρισε με βιωματικό τρόπο ενώπιον ανθρώπων που τα έζησαν και υπέστησαν τις συνέπειές τους; Πώς να καταφέρει να διαχειριστεί τις προσδοκίες τους ή και τις αντιρρήσεις τους ή πώς να συγκεράσει τις ενδεχομένως αντιφατικές αναμνήσεις τους; Ή μήπως, από την άλλη μεριά, αυτό ακριβώς είναι και το «στοίχημα» που έχει να κερδίσει, δηλαδή να ενεργοποιήσει με τα λεγόμενά του όλο το φάσμα της μνήμης που μια κοινωνία, όπως η δική μας στο Ζαγόρι, διατηρεί για γεγονότα οριακά, τραυματικά και αμφιλεγόμενα, όπως η Κατοχή, η Αντίσταση και τα ναζιστικά αντίποινα απέναντι στα χωριά μας; Και για να είμαι ειλικρινής απέναντί σας από την αρχή, αυτό ακριβώς θα επιχειρήσω με τη σημερινή μου ομιλία.
Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017
ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΖΑΓΟΡΙΟΥ
Τη μνήμη των αθώων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στο Ζαγόρι και την επέτειο καταστροφής των χωριών του την περίοδο της κατοχής 1941-1944, τίμησε την Κυριακή 9 Ιουλίου ο Δήμος Ζαγορίου, στην καθιερωμένη εκδήλωση «Ημέρα Μνήμης Ζαγορίου» στο Μνημείο Εκτελεσθέντων στο Γρεβενίτι.
Αφού τελέστηκε η θεία λειτουργία στο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μεσοχώρι Γρεβενιτίου καλεσμένοι, φίλοι και συγχωριανοί ...
συγκεντρώθηκαν στο Μνημείο των Εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς.
![]() |
Ο καλός συγχωριανός πατήρ Χριστόδουλος Δεληγιάννης ψάλει την Επιμνημόσυνη Δέηση... |
Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017
Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017
Τα περήφανα γηρατειά του Γρεβενιτίου!
Τα Περήφανα Γηρατειά του Γρεβενιτίου
…καμαρώνουν
το ασφαλιστήριο συμβόλαιο παροχής υγείας του ΟΓΑ και την πενιχρή μηνιαία σύνταξη
των 300 δρχ. Ο πλούτος που τα ροζιασμένα και τσακισμένα χέρια τους παρήγαγαν για
40-50 χρόνια θα τους επιστραφεί με την μορφή ενός μικρού επιδόματος.
Περίοδος
1963-64 και η πλατεία του χωριού μας έχει ήδη στρωθεί με τις βιομηχανικές πλάκες.
Παρόντες
σε αυτή την ιδιαίτερη μέρα ο παπα Γεράσιμος, ο πρόεδρος Βασιλης Βλάχος, ο Ενωμοτάρχης
και ο γραμματέας Στάθης Τόδουλος.
Την
φωτογραφία αυτή μου την έδωσε η Μαρίτσα Στάθη
Τόδουλου.
Ευχαριστώ
για την φιλοξενία
Γιώργος
Δερμάνης
ΣΧΟΛΙΟ Γ. Σ.: Τρίτη γιαγιούλα από δεξιά, η γιαγιά μου Βαγγελίτσα Σιούλα...
Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017
Hμέρα μνήμης Ζαγορίου
Κατάθεση στεφάνου από τα παιδιά του Γρεβενιτίου, στο Μνημείο των εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς στο Γρεβενίτι |
Με την καθιερωμένη εκδήλωση «Ημέρα Μνήμης Ζαγορίου»,
την Κυριακή 9 Ιουλίου στο Γρεβενίτι,
θα τιμηθεί και φέτος η επέτειος καταστροφής των χωριών του και η μνήμη των αμάχων οι οποίοι εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής την περίοδο 1941-1944. Στο Ζαγόρι έχουν αναγνωριστεί ως Μαρτυρικά δώδεκα χωριά του, αλλά εκκρεμεί αίτημα του Δήμου για άλλα έντεκα χωριά που υπέστησαν μεγάλες ζημιές και θρήνησαν θύματα.
11.00π.μ Επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο πεσόντων της Τ.Κ Γρεβενιτίου.
11.20 π.μ. Κατάθεση στεφάνων.
11.30 π.μ. Χαιρετισμοί.
11.40 π.μ. Ομιλία του κ. Βασιλείου Δαλκαβούκη, Αναπληρωτή Καθηγητή Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με θέμα: «Μνήμες Κατοχής και ναζιστικά αντίποινα στο Ζαγόρι».
12.10 π.μ. Λήξη τελετής.
Τρίτη 4 Ιουλίου 2017
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Απεβίωσε, πολύ πρόωρα σε ηλικία 42 ετών,
ο καλός συγχωριανός
Βασίλης Βόντινας
(γιος του αείμνηστου Θεοδώρου Βόντινα).
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017, ώρα 5:00
στο Νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου.
Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙΟΥ, ο ΜΑΣ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙΟΥ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" απευθύνουν στους οικείους και τους συγγενείς του τα θερμά τους συλλυπητήρια.
Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017
Nέα από το Γρεβενίτι ...
Μάχη δίνει ο μπαρμπα-Τάσιος Θεοδωρίκας στην εντατική στο νοσοκομείο Ιωαννίνων. Με τη δύναμη που πάντα είχε, δεν λύγισε στους ξυλοδαρμούς της χούντας, και με την αγάπη και τις ευχές ΟΛΩΝ ΜΑΣ, είμαι βέβαιος ότι θα βγει νικητής και θα χορέψει το Δεκαπενταύγουστο το αγαπημένο του τραγούδι: "Βρύση μου μαλαματένια πώς βαστάς κρύο νερό"!
*****************************************
Εργασίες ελαιοχρωματισμού του τρούλου του ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μεσοχώρι γίνονται ενόψει του Δεκαπενταύγουστου.
![]() |
Θηρίο στο Παλαιοχώρι Γρεβενιτίου! |
Εργασίες ελαιοχρωματισμού του τρούλου του ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μεσοχώρι γίνονται ενόψει του Δεκαπενταύγουστου.
Γιώργος και Δημήτρης Τζουβάρας επί το έργον ... |
Αλλαγές, επίσης, έχουμε και στην Εκκλησιαστική Επιτροπή. Μετά τη λήξη της θητείας του Χρήστου Τσουκάκη ταμίας ανέλαβε ο Κων/νος Τζώρτζης και μέλη οι: Γεώργιος Ράπτης, Κων/νος Τάτσης
και Κων/νος Μπάσμπας.
και Κων/νος Μπάσμπας.
*********************************
Καλά κλαρίνα έμαθα ότι θα έχουμε το Δεκαπενταύγουστο (Σαρρέας) και αν όλα ή τα ...περισσότερα βοηθήσουν, θα έχουμε καλό πανηγύρι! Σπεύσατε...
Δεκαπενταύγουστος στο Γρεβενίτι! |
*******************************
"Μία φορά την εβδομάδα πρέπει να τρώμε ψάρια", λένε οι γιατροί.
Στο Γρεβενίτι είναι εύκολο, γιατί ο Δημήτρης και ο Γιώργος Τζουβάρας φέρνουν φρέσκα ψάρια μία φορά την εβδομάδα!
Στο Γρεβενίτι είναι εύκολο, γιατί ο Δημήτρης και ο Γιώργος Τζουβάρας φέρνουν φρέσκα ψάρια μία φορά την εβδομάδα!
Κυριακή 2 Ιουλίου 2017
Σάββατο 1 Ιουλίου 2017
Εδώ Γρεβενίτι...
- Αύριο, Κυριακή 2 Ιουλίου 2017, θα τελεστεί θεία λειτουργία στον ιερό ναό του Αποστόλου Παύλου στην κατασκήνωση στη Γρεβενέσια. Θα προσέλθουν και προσκυνητές από τα Γιάννινα.
![]() |
Ο ναός του Αποστόλου Παύλου στη Γρεβενέσια στο Γρεβενίτι! |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)