Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

www.holocaust.gr   info@holocaust.gr

Λυγκιάδες Ιωαννίνων, 7.3.2014

Με σεβασμό, βαθιά εκτίμηση και  αισθήματα αλληλεγγύης  προς τον γερμανικό λαό υποδεχόμαστε στην Ελλάδα τον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ. Γιόαχιμ Γκάουκ. Για μας, το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης, αλλά και για όλο τον ελληνικό λαό, είναι μια ευκαιρία να του θυμίσουμε την ανεκπλήρωτη υποχρέωση της Γερμανίας απέναντι στην Ιστορία: την ανάληψη της ευθύνης και την έμπρακτη μεταμέλεια για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε το Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα.

Η προσκυνηματική επίσκεψη του Γερμανού Προέδρου σε μαρτυρικούς τόπους της χώρας μας, κίνηση με ισχυρό συμβολισμό, ελπίζουμε να αποδειχθεί ότι έχει και ουσιαστικό περιεχόμενο. Η εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων, που εξολοθρεύθηκε, σχεδόν στο σύνολό της, από τους ναζί, με τα μέλη της να οδηγούνται δια της βίας στα κρεματόρια της φρίκης, μόνο και μόνο διότι ήταν Εβραίοι, αλλά και οι Λυγκιάδες, ένα μικρό χωριό, όπου τα ναζιστικά στρατεύματα του Γ’ Ράιχ  δολοφόνησαν εν ψυχρώ 82 αθώους και φιλήσυχους πολίτες, μεταξύ των οποίων μωρά, παιδιά, γυναίκες και κατάκοιτους γέροντες, αποτελούν τεκμήρια της ναζιστικής βαρβαρότητας, που στην Ελλάδα προσέλαβε χαρακτήρα θεομηνίας. Το Ολοκαύτωμα των Λυγκιάδων, που έμενε για δεκαετίες στη λήθη έως ότου ένας σπουδαίος Γερμανός επιστήμονας, ο Καθηγητής Christophe Schminck - Gustavus, μετά από συστηματική και πολύχρονη έρευνα, το τεκμηρίωσε και το έφερε στην επιφάνεια, αποτελεί παράλληλα και σύμβολο του αγώνα ενάντια στην παραχάραξη της Ιστορίας και τον ενταφιασμό της μνήμης.

Ο απολογισμός της ναζιστικής επιδρομής κατά της χώρας μας και των αθώων πολιτών της είναι τραγικός και τα αποτελέσματά της ακόμα και σήμερα ορατά: περισσότερα από 100 Ολοκαυτώματα έχουν διαπράξει στη χώρα μας τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής με απολογισμό δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. 1.770 χωριά καταστράφηκαν, περισσότερα από 400.000 σπίτια κάηκαν. Η χώρα μας υπέστη μία πρωτοφανή τραγωδία, τέτοιας μορφής σε έκταση και ένταση, η οποία δεν προσομοιάζει με καμιά άλλη χώρα. Λόγω των βομβαρδισμών, των εκτελέσεων, της πείνας, των ασθενειών και της υπογεννητικότητας η χώρα μας έχασε το 13,5% του πληθυσμού της. Η ΕΣΣΔ το 10%. Η Πολωνία το 8%. Η Γιουγκοσλαβία το 6%. Παράλληλα υπέστη μία απίστευτη οικονομική καταστροφή: οι υποδομές μας καταστράφηκαν, οι πόροι μας λεηλατήθηκαν. Ταυτόχρονα, πολιτιστικοί μας θησαυροί εκλάπησαν και φυγαδεύτηκαν στη Γερμανία ενώ μοναδικής αξίας μνημεία υπέστησαν ανεπανόρθωτες καταστροφές.

Κι όμως, 70 χρόνια μετά τη λήξη της Κατοχής και 24 χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, η χώρα μας δεν έχει λάβει από τη Γερμανία καμία επανόρθωση, καμία αποζημίωση! Όταν μάλιστα όλες οι χώρες που κατέκτησε η Γερμανία έχουν λάβει τις επιδικασθείσες επανορθώσεις. Όλες, εκτός της Ελλάδας! Γιατί; 

Επίσης: το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο δεν έχει αποδοθεί στη χώρα μας, ενώ αντίθετα η Γερμανία ξεπλήρωσε τα αντίστοιχα αναγκαστικά δάνεια, που έλαβε από την Πολωνία και τη Γιουγκοσλαβία. Γιατί; 

Τέλος, οι αρχαιολογικοί θησαυροί και τα έργα τέχνης αμύθητης αξίας, που εκλάπησαν από την Ελλάδα δεν έχουν ακόμη επιστραφεί. Γιατί;

Πού οφείλεται άραγε αυτή η επιλεκτικά δυσμενής στάση εις βάρος μας;

Επί 70 χρόνια τα αμείλικτα αυτά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Μερικές μόνο δειλές εκφράσεις λύπης αρθρώνονται. Έως πότε; Είναι, επιτέλους, η στιγμή να αναλάβει η Γερμανία την ευθύνη της και να εκφράσει τη μεταμέλειά της για τα εγκλήματα του Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα. Ειλικρινώς και εμπράκτως! Την ειλικρινή συγγνώμη πρέπει να συνοδεύει η απόδοση δικαιοσύνης και η αποκατάσταση!

Απαιτείται θέληση και τόλμη! Και τότε θα βρεθεί ο τρόπος να επιλύσουμε το μείζον ζήτημα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα. Να σπάσουμε μαζί το τείχος της αδιαλλαξίας και της σκληρότητας απέναντι στον ελληνικό λαό. Δημοκρατικά, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, χωρίς εχθρότητα και πόνο. Εμείς, άλλωστε, έχουμε ως σύνθημα: «Δικαιοσύνη! Όχι εκδίκηση».

Υποδεχόμαστε τον πρώτο πολίτη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ήπειρο κλιμακώνοντας ταυτόχρονα τον αγώνα μας για τη δικαίωση του ελληνικού λαού. Αγώνας που έχει την αμέριστη υποστήριξη ολόκληρου του ελληνικού λαού αλλά και πολλών δημοκρατών στη Γερμανία, που διεκδικούν «Δικαιοσύνη και αποζημίωση!» για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα.

70 χρόνια μετά την λήξη της Κατοχής και 24 χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας έχει έλθει, επιτέλους, η ώρα της έμπρακτης αναγνώρισης και δικαίωσης της θυσίας του ελληνικού λαού από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Μιας θυσίας, που συνέβαλε τα μέγιστα στην απελευθέρωση της Ευρώπης αλλά και της ίδιας της Γερμανίας από το ναζιστικό ζυγό. Κάτι που, ιδίως σήμερα, έχει σημασία να μη λησμονείται. Είναι, πρωτίστως, ζήτημα ηθικής τάξης! Αλλά και απαραίτητη προϋπόθεση για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας τη Μαύρη Βίβλο του ναζισμού και, από κοινού οι δύο χώρες και οι δύο λαοί, να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο ειρήνης, φιλίας και συνεργασίας, στη βάση της ισοτιμίας, της ειλικρίνειας και της αμοιβαίας κατανόησης. Και τότε θα έχουμε κερδίσει μαζί το στοίχημα του μέλλοντος για τις επόμενες γενιές. 

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ και τους ΓΡΕΒΕΝΤΑΤΕΣ

Γρεβενίτι   στο τέλος του χειμώνα (11/3) με όλες τις αποχρώσεις του καφέ και στο βάθος χιονισμένο Μιτσικέλι!
Φωτογραφία: Μένιος Βόντινας

• Ένα μειονέκτημα των καλλικρατικών  δήμων είναι η οριζόντια επικοινωνία! Δηλαδή, δεν υπάρχει  συγκοινωνία μεταξύ των χωριών και πολλές φορές αυτό γίνεται μέσω του κέντρου!Έτσι η πληροφορία που έχει το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" για δρόμο: Ιτέα-Γρεβενίτι-Βουτσά-Δόλιανη είναι ένα πολύ καλό νέο. Μπορεί να είναι μια καλή λύση για τους Γρεβεντάτες, μόλις βγαίνουν από τον κόμβο της Εγνατίας.
• Συζητήσεις γίνονται μεταξύ συνδυασμών στο Δήμο Ζαγορίου και μάλλον οι ψηφοφόροι θα έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε τρεις, ίσως και δύο συνδυασμούς! Ίδωμεν...
• Στο Γρεβενίτι τώρα άρχισε κάτι να κινείται! Καιρός είναι να δούμε νέους να ασχολούνται με τα κοινά. Οι νέοι έχουν λίγο παρελθόν και πολύ μέλλον  και με αυτό πρέπει να ασχοληθούν. Οι μεγάλοι έχουν  λίγο μέλλον και πολύ παρελθόν, γι' αυτό ασχολούνται με... τα  περασμένα!  
• Ψίθυροι ακούγονται στην Αθήνα, από συγχωριανούς, για μια προσπάθεια  επαναλειτουργίας της ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙΟΥ! Ίσως μπορεί να γίνει κάτι, μιας και οι Γρεβεντάτες είχαν ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ   στη  Σμύρνη, η οποία το 1914 μεταφέρθηκε στο ελεύθερο  πια Γρεβενίτι. Άλλη μια μορφή, ίσως, να είναι ένα παράρτημα του ΜΑΣ στην Αθήνα. 
• ΤΟ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΛΟΥΣ! 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Έφυγε από τη ζωή η καλή μας συγχωριανή 

Μαρία Παπαβρανούση. 

Ο ΜΑΣ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" απευθύνουν στο σύζυγό της  Βαγγέλη Δριβαλιάρη και στο γιο της Δημοσθένη τα θερμά τους συλλυπητήρια.

[Η Μαρία Παπαβρανούση, σύζυγος του Βαγγέλη Δριβαλιάρη, τελείωσε (το 1955) τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών-Τμήμα Ιστορικό-Αρχαιολογικό. Εργάστηκε στην εκπαίδευση, επί μια πενταετία -Ιδιωτικό Λύκειο Ιωαννίνων, Κοινοτικό Γυμνάσιο Φιλιππιάδας, Γυμνάσιο Αρρένων Άρτας- και επί 27 χρόνια στη Βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Αθηνών. Συνταξιοδοτήθηκε το 1990. Έχει ένα γιο, το Δημοσθένη, Μαθηματικό στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.]

Από το βιβλίο: ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΒΡΑΝΟΥΣΗΣ 

                                       ΡΙΖΑΡΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ 2008    

Επιπλα Epipla.eu

Εκτυπώστε την πρόσκληση για δωρεάν είσοδο

Σας περιμένουμε !!

Γιώργος και Γαρυφαλιά Ράπτη

(Βαγγελίτσας Σιούλα)

Η σφαγή στις Λιγκιάδες, το μωρό και... το Γρεβενίτι!

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες των επιζώντων. Μεταξύ τους ένα βρέφος 15 μηνών Από την ομαδική σφαγή επέζησαν ελάχιστοι. Ανάμεσά τους και ένα βρέφος 15 μηνών, ο Παναγιώτης Μπαμπούσκας. Η μητέρα του δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από έναν Γερμανό, την ώρα που κρατούσε στην αγκαλιά  το μωρό της. Την ώρα που ξεψυχούσε, το βρέφος έπεσε από την αγκαλιά της και ο Γερμανός εκτελεστής το πλησίαζε και του κάρφωσε μια ξιφολόγχη στην πλάτη.  Κι όμως, το βρέφος κατάφερε να επιζήσει και βρέθηκε αρκετές ώρες αργότερα να θηλάζει τη νεκρή μητέρα του. 

Οι κάτοικοι που το βρήκαν το μετέφεραν αμέσως στο νοσοκομείο του ΕΛΑΣ. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει στο θαύμα. Το μικροσκοπικό πλάσμα είχε καταφέρει να κρατηθεί στη ζωή παρά το ισχυρό τραύμα από την ξιφολόγχη. Ο Παναγιώτης Μπαμπούσκας είναι σήμερα ο μοναδικός επιζών της γερμανικής θηριωδίας. Ζει στην Ελευσίνα, έχει δημιουργήσει οικογένεια και στην πλάτη του έχει ακόμα το σημάδι από την ξι... 

Πού ήταν όμως το νοσοκομείο του ΕΛ.ΑΣ;

Όπως άκουσα τον επιζώντα σε μια εκπομπή στην ΕΤ3, το 

νοσοκομείο αυτό ήταν στο ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ!!

Επειδή δεν είμαι βέβαιος, αν ξέρει κάποιος κάτι περισσότερο να μας ενημερώσει.

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/o-germanos-evgale-tin-xifologchi-ke-tin-karfose-stin-plati-tou-vrefous-i-sfagi-stis-ligkiades-ioanninon-epidi-i-antartes-skotosan-ton-filo-tou-chitler/

Επίσκεψη Γερμανού

Παπαλάμπραινα

Η Παπαλάμπραινα

Το δημοφιλές τσάμικο «Παπαλάμπραινα» βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν το 1860 στο χωριό Ρωμύρι της Πυλίας.
Εφημέριος του χωριού ήταν ο παπα-Λάμπρος Ζέρβας. Ενας συγχωριανός του έφερε κρυφά από τη γειτονική Αρκαδία σαράντα ληστές για να του πάρουν ό,τι πολύτιμο μπορούσε να είχε στο σπίτι, αλλά και να του απαγάγουν την κόρη του, την Παναγιώτα. Οι ληστές κρύφτηκαν στο δάσος, που βρίσκεται ανατολικά του χωριού. Δύο απ αυτούς προχώρησαν προς το σπίτι του ιερέα. Προσποιήθηκαν ότι ήθελαν να αγοράσουν το βόδι, που πουλούσε ο παπάς. Πέρασε η ώρα και νύχτωσε. Ο παπα-Λάμπρος προθυμοποιήθηκε να τους φιλοξενήσει.

Οταν όλοι κοιμήθηκαν, ένας από τους μουσαφίρηδες βγήκε αθόρυβα έξω και έτρεξε να ειδοποιήσει τους κρυμμένους στο δάσος. Δεν άργησε το σπίτι να γεμίσει ληστές, που έψαχναν για λεφτά και χρυσαφικά.
Κάποια στιγμή η Παναγιώτα κατάφερε να ξεφύγει από την επιτήρηση των ληστών και χρησιμοποιώντας τη σκάλα βγήκε στο κατώγι. Με ουρλιαχτά άρχισε να καλεί σε βοήθεια τα εξαδέλφια της Γιώργη και Κώστα Ζέρβα.
Ολόκληρο το χωριό σηκώθηκε στο πόδι. Οι άντρες αρπάξανε τους γκράδες τους κι άρχισαν να πυροβολούν προς πάσα κατεύθυνση. Οι ληστές πανικόβλητοι έφυγαν τρέχοντας από το σπίτι. Ενας δικός τους τραυματίστηκε θανάσιμα και τον έθαψαν στη θέση Χίλια Χωριά.
Αυτή, λοιπόν, η Παναγιώτα ήταν «η λυγερή» του δημοτικού τραγουδιού, που «φώναξε και τους κλέφτες τους ετρόμαξε».

Το  χορευτικό του ΜΑΣ ΓΡΕΒΕΝΙΤΙΟΥ στο Μεσοχώρι το Δεκαπενταύγουστο

Αποκριές στο Γρεβενίτι

Την Κυριακή το βράδυ, στο "ΠΕΤΡΙΔΕΙΟ", ο δραστήριος ΜΑΣ, διοργάνωσε γλέντι για τους Γρεβεντάτες και φίλους του χωριού. 

Φωτογραφία από το περσινό γλέντι, αλλά οι πληροφορίες λένε ότι ο παπα-Χρήστος έσυρε πάλι το χορό!

Περιμένοντας φωτογραφίες  θα βάλουμε μια φωτογραφία από τις Αποκριές, μάλλον της δεκαετίας του 1960!

Δυστυχώς, το κέφι  των συγχωριανών πήγε να χαλάσει το καλοριφέρ, το οποίο παρουσίασε βλάβη.

Δεν είχε συντηρηθεί εδώ και χρόνια και παρά λίγο να προκληθεί πυρκαγιά, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους συγχωριανούς.  

Το έθιμο του «Μάρτη»

Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμμιά φορά φοριέται ακόμα και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, ώστε να μην σκοντάφτει ο κατοχός του.

«Μάρτη» δεν φορούσαν μόνο οι άνθρωποι. Σε σε κάποιες περιοχές της χώρας κρεμούσαν την κλωστή όλη τη νύχτα στα κλαδιά μιας τριανταφυλλιάς για να χαρίσουν ανθοφορία, ενώ σε άλλες περιοχές την έβαζαν γύρω από τις στάμνες για να προστατέψουν το νερό από τον ήλιο και να το διατηρήσουν κρύο. Σε άλλες περιοχές το φορούσαν μέχρι να φανούν τα πρώτα χελιδόνια, οπότε και το άφηναν πάνω σε τριανταφυλλιές, ώστε να τον πάρουν τα πουλιά για να χτίσουν τη φωλιά τους. Αλλού πάλι το φορούν ως την Ανάσταση, οπότε και το δένουν στις λαμπάδες της Λαμπρής για να καεί μαζί του.

Ο «Μάρτης» ή «Μαρτιά» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο εξαπλωμένο σε όλα τα βαλκάνια, λόγω της υιοθέτησής του από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι και το διατήρησαν. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, επειδή οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων συνήθιζαν να δένουν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

ΖΑΓΟΡΙ:ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

"ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΤΩΝ ΖΑΓΟΡΙΣΙΩΝ"

Υποψήφιος  Δήμαρχος

Ρεντζαίοι - Οι Βασιλείς της Ηπείρου και ...ολίγον Γρεβενίτι

Ηταν την άνοιξη του 1909 όταν ο τσέλιγκας του Ανωγείου Ιωαννίνων Κώστας Ρεντζος πήγε στο βουνό να δεί τα ζά του και χάθηκε για πάντα . Φήμες αργότερα έλεγαν πως τον σκότωσαν ζωωκλέφτες και το κουφάρι του τα εφάγαν τα αγρίμια.
Εμεινε χήρα η γυναίκα του και πέντε ορφανά που απο τσελιγκόπουλα βολόδερναν για να επιβιώσουν .
Εκείνη την εποχή οι διάσημοι της ιστορίας μας τα δύο ορφανά ο Γιάννης και ο Θύμιος ήταν 10 και 7 χρονών αντίστοιχα .

Τα χρόνια περνούν τα Γιάννενα ελευθερώνονται απο τους Τούρκους και ο Γιάννης πάει φαντάρος. Εκεί κάποιος του σφυράει ότι δολοφόνοι του πατέρα του ήταν οι τάδε ταδε και τάδε. Μια και δυό λοιπόν λιποτακτεί μαζί με τον οπλισμό του πάει στο χωριό βρίσκει τον μικρό αδερφό τον Θύμιο και πάνε να πάρουν εκδίκηση.
Βγαίνουν λοιπόν στο βουνό, ανακαλύπτουν τους 3 θεωρούμενους δολοφόνους και τους σκοτώνουν.
Λιποταξία και φόνος ίσον ικανή αιτία την εποχή εκείνη για να πάρουν τα βουνά.
Το ρίχνουν στις ληστείες και στις απαγωγές . Τον Μάρτιο του 1917, μαζί με άλλους λήστεψαν ένα καραβάνι που κατευθυνόταν από τα Ιωάννινα προς την Καλαμπάκα, σκότωσαν έναν εβραίο έμπορο και του αφαίρεσαν 100.000 κορώνες και, ακόμη, κινδύνεψε από αυτούς η σωματική ακεραιότητα του Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνος Βλάχου, ο οποίος κατευθυνόταν στα Ιωάννινα.

Παρουσίαση βιβλίου

Τον πλάτανο και τα μάτια σας

Γρεβενίτι, Μεσοχώρι (Λα Γκόντρου)
Ο πλάτανος είναι εκεί και μετράει την ηλικία του χωριού! ΄Αντεξε τόσα! Τώρα;
Χαιρέτα μου τον πλάτανο!

Φανταστείτε το χωριό σας χωρίς τον πλάτανο στην πλατεία, κάτω από τη σκιά του οποίου περνάτε τις καλοκαιρινές μέρες ή το παραλίμνιο της πόλης χωρίς τα πλατάνια.

Τα αιωνόβια αυτά δέντρα, για την Ελλάδα, δεν έχουν μόνο περιβαλλοντική και αισθητική αξία, έχουν επίσης κοινωνική και οικονομική. Και δυστυχώς, η πιθανότητα να μην υπάρχουν αύριο Παρασκευή, κάθε άλλο παρά σενάριο επιστημονικής φαντασίας είναι. Όπως εξαφανίστηκαν από διάφορες ασθένειες οι φτελιές και τα κυπαρίσσια, έτσι μπορούν να χαθούν και τα πλατάνια εξαιτίας της ασθένειας του μεταχρωματικού έλκους. Ήδη τα πλατάνια του ποταμού Καλαμά έχουν νεκρωθεί.

Για τη μεγάλη αυτή απειλή της ασθένειας αλλά και για τα προληπτικά μέτρα που μπορούν να ληφθούν, έγινε εκτενής ενημέρωση και συζήτηση κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο ξενοδοχείο Du Lac που διοργάνωσαν χτες το πρωί η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Δυτικής Μακεδονίας-Ηπείρου και το Παράρτημα Ηπείρου-Νήσων του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤΕΕ).

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !

O συγχωριανός μας Γιάννης Παπαχριστόδουλος του Χρήστου πήρε το πτυχίο του από το Μαθηματικό τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Ο ΜΑΣ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" τού εύχονται  καλή σταδιοδρομία
και να λύσει την ...υπόθεση Riemann!

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

«Το Κοινόν των Ζαγορισίων»: Εκλογή υποψήφιου Δήμαρχου

Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων και φίλων του Ζαγορίου καθώς και των μελών της Δημοτικής Κίνησης «Το Κοινόν των Ζαγορισίων» πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014 στα Άνω Πεδινά και εξέλεξε ως υποψήφιο Δήμαρχο στις προσεχείς Αυτοδιοικητικές Εκλογές για το Δήμο Ζαγορίου, το Βασίλη Δαλκαβούκη του Κωνσταντίνου.

Ο Βασίλης Δαλκαβούκης κατάγεται από το Μονοδένδρι Ζαγορίου και είναι
Επίκουρος Καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου
Πανεπιστημίου Θράκης. Το Ζαγόρι αποτελεί ένα από τα ερευνητικά του πεδία.

Η Συντονιστική Γραμματεία της Κίνησης.

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

"Το Κοινόν των Ζαγορισίων" 

θα εκλέξει τον επικεφαλής την Κυριακή

• Η Δημοτική Κίνηση «Το Κοινόν των Ζαγορισίων», με ανακοίνωσή της καλεί τα μέλη της, όλους τους Ζαγορίσιους και τους φίλους του Ζαγορίου, σε ανοιχτή Γενική Συνέλευση την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου, στις 12.00 το μεσημέρι στο Συνεδριακό Κέντρο Άνω Πεδινών, για την εκλογή υποψήφιου Δημάρχου.

Το  Ξενοδοχείο του Γρεβενιτίου!
Ολημερίς το χτίζανε και χτίζανε και...χτίζανε...!

Αφιερώνεται στους υποψήφιους δημάρχους!

Λέξεις που χάνονται από το Γρεβενίτι

                                                                                                 
                                                                                                                        
                                                                                              ΜΕΡΟΣ  ΤΕΤΑΡΤΟ
                                                                                                       
                                                                                          Του   Γιάννη Σιούλα

κόφα: Είναι το ξύλινο  φλασκί για το κρασί,  που το  χρησιμο-

ποιούμε στους γάμους. Ένα τέτοιο είχε φυλαγμένο ο πατέρας μου και δεν ξέρω πόσες δεκάδες Γρεβεντάτες έχει παντρέψει! Τελευταίος ο Δημήτρης ο Φάφας. Την κόφα την είχε ο βλάμης και την έδινε και έπιναν κρασί  οι  προσκεκλημένοι άντρες. 

Στο λεξικό του Μπαμπι-
νιώτη υπάρχει το "κόφα", αλλά με την έννοια του κοφινιού. Ετυμολογία: κόφα<βενετσιάνικο cofa, πιθ. αραβ. guffa<αρχ. κόφινος (άρα αντιδάνειο) <λατ. cuppa "κύπελλο".

Επειδή η κόφα στο γάμο πήγαινε από άντρα σε άντρα, στο χωριό έχει επικρατήσει η λέξη "κόφα" μεταφορικά να χρησιμοποιείται για ελευθεριάζουσα γυναίκα.
 Δεν αποκλείεται, βέβαια, να έχει γίνει το αντίστροφο! 

νταγερές και πιο συχνά στο Γρεβε-

νίτι νταερές ή νταϊρές

Πρόκειται για το ντέφι, το λαϊκό μουσικό όργανο που έχει κύμβαλα στη στεφάνι του. Πρόκειται για λέξη δανεική από το τουρκικό daire, που είναι αραβικής αρχής. Λείπει από τα νεότερα λεξικά, κάτι που είναι  λάθος, αφού είναι λέξη ζωντανή και πανελλήνια.

Γνωστό είναι το τραγούδι της Αλεξίου σε στίχους του Λ. Παπαδόπουλου, το Βάρα νταγερέ. Επίσης, συχνά ακούμε τη μεταφορική φράση "κάποιοι χορεύουν όπως βαράει ο νταγερές του τάδε" δηλ. είναι υποχείριά  του.

 μπούκες 

Μπούκες στο Γρεβενίτι λένε τα μάγουλα. Τη λέξη την έχει το λεξικό του Μπαμπινιώτη ως μπούκα  και αναφέρει  ότι η αρχική της σημασία ήταν "μάγουλο, γνάθος" από το λατινικό bucca. H αρχική της σημασία μάλλον ήταν "το μέγα και δύσμορφον στόμα" όπως αναφέρει το λεξικό του Δημητράκου. Στο Γρεβενίτι συχνά άκουγες την έκφραση: "Αυτός έχει κάτι κόκκινες μπούκες!"  

 μπάλ(λ)α
Στα Λεξικά θα συναντήσεις όλες τις ερμηνείες της λέξης, εκτός από αυτή που έχουμε στο Γρεβενίτι, δηλ. μέτωπο. Προέρχεται από το ιταλικό balla, γι' αυτό και κάποιοι το γράφουν με -λλ-.

μπιτσιοκάβουρας

                                              γρεβεντάτικος μπιτσιοκάβουρας
                                 φωτό: Δημήτρης Δερμάνης
Στο Γρεβενίτι λέγεται έτσι ο σκορπιός. Η λέξη δεν υπάρχει σε κανένα λεξικό και ίσως είναι δημιούργημα... γρεβεντάτικο. Προέρχεται, ίσως, από το "μπίτσιος" που σημαίνει μικροκαμωμένος <βενετσιάνικο pizzolo=μικρός και το κάβουρας(!), γιατί στους ορεινούς Γρεβεντάτες ο σκορπιός θύμιζε κάβουρα. Βέβαια πιο ...κοντά στη γλώσσα του Γρεβενιτίου θα ήταν η λέξη "νiiκου-κάβουρας" από το βλάχικο νiiκου (μικρός) και κάβουρας. 
Οι πιο παλιοί  Γρεβεντάτες τον λένε "σκράπο". Από πού; Το ψάχνω... και περιμένω βοήθεια ..!

ΦΙΛΙΚΗ και ΦΙΛΟΜΟΥΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Πρόταση των «Ζωσιμάδων» προς την Περιφέρεια

Η Ήπειρος να τιμήσει τους πρωτεργάτες

της Φιλικής και της Φιλόμουσης Εταιρείας

Συμπληρώνονται φέτος 200 χρόνια από την ίδρυσή τους

• Σταθμό στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας αποτελεί η ίδρυση της περίφημης Φιλικής Εταιρείας, παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης που συνέβαλε αποφασιστικά στην επιτυχία του αγώνα ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό, καθώς και η σύσταση στη Βιέννη της Φιλομούσου Εταιρείας την ίδια περίπου χρονική περίοδο, η οποία βοήθησε με ουσιαστικό τρόπο στην προετοιμασία του απελευθερωτικού κινήματος, δημιουργώντας ένα έντονο φιλελληνικό ρεύμα.
Οι δύο ιστορικοί αυτοί φορείς συνδέονται άμεσα με την Ήπειρο, καθώς πρωτεργάτες τόσο στη Φιλική όσο και στη Φιλόμουσο Εταιρεία υπήρξαν Ηπειρώτες. Ωστόσο, μέχρι σήμερα το γεγονός αυτό δεν προβλήθηκε ούτε τιμήθηκε όσο και όπως θα έπρεπε, παρά την σπουδαιότητά του.

200 χρόνια φέτος
Το κενό αυτό έρχεται να επισημάνει ο δραστήριος Σύνδεσμος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων «Οι Ζωσιμάδες», με αφορμή την συμπλήρωση φέτος 200 χρόνων από την ίδρυση των δύο Εταιρειών. Προτείνουν λοιπόν την διοργάνωση επίσημων εκδηλώσεων για την επέτειο της ίδρυσής τους, στην πραγματοποίηση των οποίων επισημαίνουν ότι είναι ανάγκη να πρωτοστατήσει η Ήπειρος, αφού με την περιοχή μας συνδέεται άμεσα η ίδρυση τόσο της Φιλικής όσο και της Φιλομούσου Εταιρείας.

Έγγραφο προς Περιφέρεια
Με έγγραφό του προς την Περιφέρεια Ηπείρου, το οποίο υπογράφεται από τον Πρόεδρό του Φρίξο Πούρλη, ο Σύνδεσμος επισημαίνει αυτή την αναγκαιότητα, αναμένοντας την ανάλογη ανταπόκριση. Εξάλλου, οι «Ζωσιμάδες» έχουν ήδη προγραμματίσει, με συνδιοργανωτές και άλλους φορείς, τις απαραίτητες εκδηλώσεις στα Γιάννενα και σε άλλα μέρη που σχετίζονται με τα δύο αυτά γεγονότα – σταθμούς στη νεότερη ιστορική πορεία του Ελληνικού Έθνους.

Η ίδρυση της Φιλικής
Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας το ιστορικό για το Έθνος μας έτος 1814, στις παραμονές δηλαδή της Ελληνικής Επανάστασης. Υπουργός των Εξωτερικών της Ρωσίας ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας, βαθύς γνώστης των διεργασιών στα πλαίσια του Ανατολικού Ζητήματος και του διαμελισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Από τους τρεις ιδρυτές της Φιλικής, οι δύο ήταν Ηπειρώτες! Ο λόγος για τον Αθανάσιο Τσακάλωφ από τα Γιάννενα και το Νικόλαο Σκουφά από την Άρτα, ο δε  τρίτος, ο Εμμανουήλ Ξάνθος, ήταν από την Πάτμο.

Η Φιλόμουσος Εταιρεία
Το ίδιο έτος, στη Βιέννη, με πρωτοβουλία του Ιωάννη Καποδίστρια, μετέπειτα κυβερνήτη του πρώτου Ελληνικού Κράτους, ιδρύεται η Φιλόμουσος Εταιρεία. Πρωτεργάτες και εδώ δύο μεγάλοι Ηπειρώτες. Ο Ιγνάτιος, πρώην μητροπολίτης Άρτας, και αργότερα Ουγγροβλαχίας και ο ευεργέτης Ιωάννης Δομπόλης, ψυχή και Ταμίας της Εταιρείας.

Σημαντική προσφορά
Η Φιλική Εταιρεία, όπως είναι γνωστό, είχε σαν βασικό στόχο την προετοιμασία του Γένους για την Εθνική του αποκατάσταση και εργάστηκε αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Η Φιλόμουσος Εταιρεία από την άλλη είχε σαν στόχο, με τις σπουδές Ελληνοπαίδων σε φημισμένα Πανεπιστήμια της Ευρώπης, να προετοιμάσει την πνευματική ηγεσία του μέλλοντος για τη δημιουργία ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους.

ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΗΣ  AΠΟ "ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ"  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Γεννητούρια!

                                   ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ: Η βρύση  στο Λιάσου

( Στα γεννητούρια το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" βάζει  φωτογραφία μια βρύση, γιατί οι μεγάλοι έλεγαν στους μικρούς ότι το μωρό το βρήκαν στη βρύση! Πελαργούς στο Γρεβενίτι δεν έχουμε.)

Ο Αριστείδης Παπαπαναγής, γιος της Μαρίας, κόρης του Ρίζου και της Ελευθερίας Ράπτη, και η Κατερίνα Αλυσαβάκη απέκτησαν στις 24/1/2014 ένα χαριτωμένο αγοράκι.

Ο ΜΑΣ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" εύχονται να ζήσει το μωρό, να είναι καλότυχο και να έρχεται στο Γρεβενίτι να πίνει νερό!

              Η λίμνη των πηγών Αώου

    (Αφιερωμένη στο μωρό)

Και πάλι υποψήφιος ο Γαβριήλ Παπαναστασίου

(Από ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ, 31/1/2014, εφημερίδα των  Ιωαννίνων)

Και πάλι υποψήφιος ο Γαβριήλ Παπαναστασίου, γιατί…

Ο Δήμος Ζαγορίου χρειάζεται

Δήμαρχο να μένει στην περιοχή

• Ευσεβείς πόθους χαρακτήρισε  ο  Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου τις  πληροφορίες  ότι θα κάνει πίσω στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Αντιθέτως δηλώνει ότι η παράταξή του είναι αρραγής, πλην τεσσάρων συμβούλων που δήλωσαν ότι αποχωρούν και οι οποίοι, όπως λέει, έχουν ήδη αντικατασταθεί από νέα πρόσωπα. 

Προσωπική του εκτίμηση αποτελεί ότι στον Δήμο Ζαγορίου θα κατέλθουν τελικώς τρία ψηφοδέλτια κι ότι σημερινοί ενδιαφερόμενοι θα κάνουν τελικά πίσω.

Όπως δήλωσε στον «Π.Λ.» δεν μίλησε με κανέναν, δεν έκλεισε συνεργασία με κανέναν και οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν στο εσωτερικό της παράταξης και μόνο. Το ψηφοδέλτιο είναι έτοιμο σε ποσοστό 70%, ενώ φάνηκε καυστικός προς ενδιαφερόμενους υποψηφίους, όταν είπε ότι ο Δήμος χρειάζεται Δήμαρχο που να μένει στην περιοχή κι όχι κάποιον που θα θέλει να λύνει τα προβλήματα από τα καφενεία των Ιωαννίνων, εκεί όπου γίνονται οι συναθροίσεις.

Καταλήγοντας ο κ. Παπαναστασίου κατέστησε σαφές ότι ούτε στις προηγούμενες ούτε στις επόμενες εκλογές καπελώθηκε από κόμματα, ήταν ανέκαθεν ανεξάρτητη η υποψηφιότητά του, αφήνοντας αιχμές για συνυποψηφίους του που τώρα αποποιούνται τα κόμματα, πρόσφατα όμως διεκδικούσαν τη στήριξή τους.

                                               Β. Στ

Γεννητούρια!

Γρεβενίτι: Η βρύση στο Χάνι

Ο Δημήτρης Φάφας, γιος του Τάσου Φάφα και εγγονός του αείμνηστου Μήτσιου Φάφα, και η Δήμητρα Βουκάντζη απέκτησαν μια χαριτωμένη κορούλα.
Ο ΜΑΣ και το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" τούς εύχονται να ζήσει η κορούλα τους και να είναι καλότυχη!
Θερμές ευχές στον παππού Τάσο Φάφα, στη γιαγιά Μαρία  και στη θεία Σάσα!  

Αφιερωμένη στο μωρό: Γρεβενίτι, η Λίμνη με τα νούφαρα

O Τριάδης στην ΑΕΚ;

Βασικός στη SKODA ΞΑΝΘΗ και με καλή απόδοση στα τελευταία παιχνίδια ο συγχωριανός μας Παναγιώτης Τριάδης! Μάλιστα στον αγώνα με τον ΠΑΟ πέτυχε ένα πολύ ωραίο γκολ! 

Σύμφωνα με πληροφορίες από αθλητικές εφημερίδες ο Παναγιώτης έχει υπογράψει στην ΑΕΚ!

Το "ΓΡΕΒΕΝΙΤΙ" τού εύχεται "εις ανώτερα"!

Το γεφύρι της Κούρτιας

Το γεφύρι «Κούρτιας» βρίσκεται κοντά στο μοναστήρι της Θεοτόκου Βουτσάς, στοΓρεβενίτι Ζαγορίου και γεφυρώνει τον ποταμό Βάρδα, παραπόταμο του Αράχθου.
Το γεφύρι λέγεται ότι πρωτοκτίστηκε τους βυζαντινούς χρόνους, την εποχή περίπου που κατασκευάστηκε και η γειτονική Μονή Βουτσάς (7ο αιώνα μ.Χ).

Το γεφύρι που βρίσκεται σε άριστη κατάσταση έχει δύο τόξα, ένα μεγάλο, το κύριο που το μήκος του είναι 19 μέτρα και ένα μικρότερο. Επίσης και στις δυο πλευρές του υπάρχουν ανακουφιστικά τόξα.
Στο καλντεριμωτό κατάστρωμα του, υπάρχει  και από τις δυο πλευρές πέτρινο στηθαίο.

Το γεφύρι βρίσκεται στο πέρασμα της μονής με το γειτονικό χωριό Δόλιανη.

Το ψωμί και τα παράξενα...

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Εύθυμα & σοβαρά...

Η οκά καταργήθηκε(1959) επί κυβερνήσεως Κων. Καραμανλή, τ. προέδρου της Δημοκρατίας και έγινε η οκά κιλό, χωρίς μείωση –δυστυχώς- των τιμών στα είδη, γι’ αυτό έμεινε και στο λαό «η οκά κιλό», άλλη απάτη κι αυτή. Το παράδοξο είναι πως το κιλό των (1.000) χιλίων γραμμαρίων δεν ισχύει σήμερα σε όλα τα είδη και θα αναφερθώ εδώ στο περιβόητο ψωμί που είναι βασική τροφή από αρχαιοτάτων χρόνων για τον άνθρωπο.

*  Κάθε φορά που πάω στο φούρνο της γειτονιάς μου να πάρω το καρβέλι μου, θυμάμαι την παροιμία που έλεγε ο παππούς μου ο παπανικόλας: «Απ’ όλα τα μυρωδικά κάλλιο μυρίζει ο φούρνος κι απ’ όλα τα λαλούμενα κάλλιο λαλάει η πλόσκα». (Η πλόσκα είναι μικρό δοχείο σαν μεταλλικό παγούρι που βάζαμε παλιότερα κρασί ή τσίπουρο και πίναμε απ’ ευθείας από το στόμιο της. Τα γράφω αυτά για τους νεότερους που δεν την έχουν γνωρίσει).
Ο Ηπειρώτης με θρησκευτικό σεβασμό αναφέρει το ψωμί. Δεν λέει «βάλαμε τραπέζι να φάμε», αλλά «κάτσαμε να φάμε ψωμί».
Μικρό παιδί, δασκαλοπαίδι ήμουνα και όταν μαλώναμε δίναμε όρκο στο ψωμί. Μα το ψωμί λέγαμε, δεν φταίω εγώ, μα το ψωμί, δεν τον κτύπησα εγώ, μα το ψωμί, αυτός με έσπρωξε, κ.α. λέγαμε στο δάσκαλό μας. Δεν λέγαμε μα τον Θεό, μα την Παναγία, μα το Χριστό, ή μα τον άγιο τάδε...
Μεγάλος αριθμός Ηπειρωτών τα παλιότερα χρόνια ήταν φουρναραίοι και αρτεργάτες προ παντός από την περιοχή των Κουρεντοχωρίων. «Τον άρτον ημών τον επιούσιον, δος ημίν σήμερον», μας λέει το πάτερ ημών, ο δε κύριος ευλόγησε τον σίτον, οίνον, και έλαιον.
Εγώ θα έβαζα μετά τον σίτον το βλογημένο το λάδι και μετά τον οίνον, αλλά, φαίνεται ο κύριος, θα’πινε κι αυτός κανένα... ποτηράκι γιατί κι αυτό ευφραίνει καρδίαν. Ψωμί και λάδι τα περνάς μια χαρά, γιατί σε πολλά παιδάκια το πρωί τους βάζανε οι γονείς λαδάκι στο πιάτο και βουτάγανε μια φέτα ψωμί και πηγαίναν στο σχολείο.
Άλλο είναι το θέμα που θα ασχοληθώ στη συνέχεια. Έμαθα από το δάσκαλό μου πως η οκά έχει 400 δράμια και το κιλό 1.000 γραμμάρια σαν μονάδα βάρους που έχουμε σήμερα.
Όταν λέμε τη λέξη πείνα, ή υπάρχουν λαοί που πεινούν δεν εννοούμε ότι πεινούν από χόρτα, φρούτα, γλυκά, καρπούς και άλλα, αλλά λείπει το βλογημένο ψωμί. Το ψωμί μας από τι παρασκευάζεται όλοι το γνωρίζουμε, εκτός και αν υπάρχουν και σήμερα... Μαρίες Αντουανέτες όπως εκείνη που είπε στους συγκεντρωμένους έξω από το παλάτι που φώναζαν για ψωμί, «γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;».
Και τώρα η ευθύνη της πολιτείας. Ποιοι ήταν αυτοί οι «έξυπνοι» που σοφίστηκαν αυτή την αδικία –ειδικά στο ψωμί- με το να μετατρέψουν το κιλό από (1.000) χίλια γραμμάρια σε 750;
Διάβασα πως συζητείται αύξηση της τιμής του ψωμιού. Με το δίκιο τους οι αρτοποιοί να πετύχουν στους αγώνες τους, γιατί αυτό παρατηρείται και σε άλλα είδη. Το παράπονο όμως του καταναλωτή είναι αλλού. Γιατί η πολιτεία θέσπισε νόμο και μετέτρεψε το κιλό μειώνοντάς το μόνο στο ψωμί;
Γιατί λένε κάνει φύρα, τι θα πει αυτό; Τα κουλούρια, παξιμάδια, βουτήγματα και ό,τι άλλο παρασκευάζεται από τους αρτοποιούς πουλιέται με μειωμένο βάρος; Μήπως τα φρούτα, τα όσπρια, το κρέας και εκατοντάδες άλλα προϊόντα από τη συγκομιδή μέχρι την κατανάλωση δεν έχουν απώλεια βάρους;
Μεγάλη πολύτεκνη και φτωχή οικογένεια να ζητά τέσσερα κιλά ψωμί και να της δίνουν –νόμιμα βέβαια- τρία κιλά και αν είναι και τρία γιατί η ζυγαριά στους φούρνους έπαψε να χρησιμοποιείται, εκτός από ζύγισμα κουλουριών και ό,τι άλλο παρασκευάζεται από αυτούς.
Η κατανάλωση του ψωμιού γίνεται από τα μεσαία και χαμηλά στρώματα του λαού και όχι από τους πλούσιους, γιατί αυτούς δεν τους ενδιαφέρει ούτε το βάρος, αλλά, ούτε και η τιμή του, άλλωστε αυτοί δεν τρώνε σχεδόν καθόλου ψωμί.
Παλιότερα το ψωμί ζυγίζονταν πριν καταργηθεί η οκά. Εάν το ψωμί ήταν λίγο λειψό με το μαχαίρι ο φούρναρης σου’κοβε από άλλο καρβέλι «τσόντα» και το συμπλήρωνε. Εάν ήταν υπέρβαρο δεν το’κοβε, σου’λεγε μόνο «άντε πάρτο δεν πειράζει είναι λίγο βαρύτερο από τα 400 δράμια», ποτέ δεν σου αφαιρούσε από το καρβέλι την οκά. Οι περισσότεροι στο δρόμο τρώγαμε ψωμί τις «τσόντες» μέχρι το σπίτι.
Απάντηση δεν πρόκειται να πάρω από κανέναν, γι’ αυτό τελειώνω εδώ με δυο λόγια στους αρτοποιούς: Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους, τη δουλειά τους κάνουν, για το μεροκάματο αγωνίζονται γιατί εδώ που τα λέμε το ψωμί σήμερα είναι το πιο φθηνό σε σύγκριση με άλλα είδη. Το κακό ξεκινά από πιο πάνω. Εάν δοθεί αύξηση στο ψωμί θα την δεχτούμε, γιατί με 1,80 ευρώ το κιλό που έχει σήμερα δεν πίνεις ούτε καφέ στο καφενείο της γειτονιάς σου.
Δεν γράφω περισσότερα σεβόμενος και το χώρο της εφημερίδας που θα με φιλοξενήσει. Και τώρα κλείνω με δυο λόγια να γελάσουμε και λίγο, με την ιστορία του Καραγκιόζη που είπε στο φούρναρη:
-Δικά σου είναι όλα τα ψωμιά; Τι κάθεσαι; Δεν τα τρως;
Αλλά έγινε πραγματικά η ιστορία μ’ έναν απλοϊκό χωριάτη που όταν ήρθε στα Γιάννινα κι είδε το φούρνο με πολλά ψωμιά είπε στο φούρναρη: Θα’ χεις μεγάλη φαμίλια!
(Αυτά από το βιβλίο Τ’ ΑΝΟΙΧΤΑ του γιατρού Τάσιου Παπαγγέλη)

(Από την εφημερίδα των Ιωαννίνων: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ, 12/1/2014)